Nieuws

28 december 2008, 22:12 CET

Retour La Gomera

Positie: Prickley Bay, Grenada
11:59:54N
61:45:51W

We zijn trots en blij met onze aankomst op Grenada. Na 20 dagen op zee, 24-uurs diensten, met vliegende vissen, zonder alcohol (ideetje?), met z'n vieren, met prachtige sterren, zonder breedband internet, 2100 Nm, zonder douche, op een bewegende boot, met veel plezier maar zonder ijs, zijn we er dan.

Jullie hadden van ons nog en stukje tekst tegoed over onze vorige oversteek, van La Gomera naar de Kaap Verden. Bij deze, wij gaan nu oud en nieuw hier vieren en proberen alles in 5 dagen in te halen. Een fijn 2009 voor iedereen.

Retour La Gomera

3 november vertrokken we vanaf La Gomera naar de Kaap Verden. 800 mijl voor de boeg, zo'n lange tocht hadden we nog niet eerder gemaakt. De voorzieningen op La Gomera zijn naar Europese maatstaven enigzins beperkt maar super-de-luxe naar Kaap Verdiaanse standaarden. Dus fully packed op weg. Toen we bij een windstilte de motor wilden starten en deze dat niet deed, waren we dan ook not amused.

Maar kom op, dingen gaan kapot en het is vast een filtertje. Robin hoeft helemaal niet met zijn neus in de motorruimte en diesellucht hoeft te hangen om zeeziek te worden. Dus gereedschap uitgraven, motor toegankelijk maken, handleiding tussen de knieën. Filter vervangen, motor ontluchten, even over de reling en starten maar. We wenden de steven weer naar Mindelo. Even later trekt de wind aan en we kunnen zelfs weer zeilen. Deze vreugde was echter van korte duur; bij de volgende windstilte startte de motor opnieuw niet. Direct besloten om in Europa te blijven en het probleem op La Gomera proberen te fixen. De toplichtjes van de rest van het flotielje (Walrus, Mi Dushi, Kaat, Basjoc) verdwenen langzaam aan de horizon.

Zonder werkende motor richting land dobberen op een zuchtje wind, is verre van ideaal. Het maakt je wel kwetsbaar, al hoewel je als je bij land komt natuurlijk altijd nog het anker kunt uitgooien. Met een hoop geschommel en het optimaal benutten van elk zuchtje wind, zou het nog uren misschen wel dagen duren voordat we weer aan land zouden komen. Robin Macgyver sneed de brandstofslang door, stopte deze in een jerrycan diesel, ontluchten en het werkte! 10 minuten lang was de opluchting en vreugde groot, maar toen stopte de motor er weer mee. Jerrycan leeg! Poging 2 met ook de brandstof retourleiding in de jerry bracht ons veilig naar de haven.

Na een dag sleutelen en puzzelen had Robin met Bert (Aventyr) de oorzaak gevonden en opgelost. De oorzaak bleek uiteindelijk te liggen aan een defecte brandstof opvoerpomp naar de dagtank. Deze is dus leeg geraakt en zodoende kreeg de motor geen diesel meer maar wel lucht.

Ondanks de teleurstelling dat we de anderen waren kwijtgeraakt, was de stemmming aan boord ok, we waren vrij content met onze eigen aanpak. Isa en Finn zijn geen moment onder de indruk geweest en hebben grenzeloos vertrouwen in de ouders.

Gelukkig was poging 2 naar de Kaap Verden een prachtige en succesvolle oversteek, na 8 nachten op zee bereikten we Mindelo. We werden direct via VHF opgeroepen door Marieke van de Walrus. Meike stond op het dek te dansen en te springen, Ties en Gijs zwaaiden wild vanuit de giek. Wat was iedereen blij elkaar weer te zien! In Mindelo heb ik nog een filmpje gemaakt om het thuisfront een indruk te geven van zo'n overtocht. Helaas liet de bandbreedte te wensen over en konden we alleen foto's plaatsen. Intussen zijn we op weg naar Barbados, dus nog even geduld...

Robin en Zita


12 reacties | plaats reactie
22 december 2008, 00:07 CET

Lief dagboek II

16 dec 2008
9.11 UTC: nog 1260 mijl te gaan. Ipv de genua aan bakboord en grootzeil aan stuurboord draaien we alles om in de hoop iets noordelijker te varen. Dit blijkt perfect voor de VMG. Marinade van de vis heeft gelekt, koelkast schoongemaakt. Spaghetti gemaakt. Isa en Finn nemen met de plantenspuit een douche in de kuip, ze vinden het heerlijk. Op het radionetje hebben we het over de sleur van de oceaan, iedereen wil er al graag zijn. Wat is er eigenlijk nou aan om zo'n eind te varen? Highlights zijn de
maaltijden en lekkere versnaperingen en uiteindelijk kom je op een mooie bestemming aan. Ondanks de afspraak pas te evalueren na 24 uur na aankomst, is het duidelijk dat vrijwel alle boten overwegen om de reisplanning bij te stellen.

17 dec 2008
9.49 UTC: nog 1131 mijl te gaan. 2e rif in het grootzeil gezet. Met Finn 2 broden gebakken en met Isa een vanillecake. Tijdens het rijzen van het brooddeeg hebben we, in het kader van de nadere kerstvrede, een elastiekgevecht gehouden. We moeten erg lachen en de kindjes kunnen hun energie kwijt. 's Middags spoelt er een brekende golf in de kuip en langs het gangboord zo het voorluik in. Balen, want er zijn nu 2 bedden nat. Met het risico op nog zo'n golf moet je ventileren, anders droogt het nooit.
Gelukkig blijven we van verdere brekers bespaard.

18 dec 2008
9.47 UTC: nog 1014 mijl te gaan. Tijdens het radionetje krijgen we door dat de Kaat en Mi Dushi een schip hebben gezien, maar dat het hen niet op de radar had gezien. We kijken dus niet voor niets elk kwartier. De wind trekt aan en we halen het 2e rif eruit. Snel mijlen vreten, want de verwachting is dat de wind morgen minder zal zijn.
12.45 UTC: De GPS repeater buiten gaat pas lopen vanaf 999 en we zien nu voor het eerst iets anders staan. Nog 998 mijl te gaan, we zijn over de helft! Om deze mijlpaal te vieren, eten we alvast kerststol. Isa en Finn spelen met Playmais. De kinderen vinden het net een feestdag.

19 dec 2008
9.40 UTC: nog 896 mijl te gaan. Zoals verwacht is de wind afgenomen. We gaan nog maar 4,5 kt en dat is jammer voor de ETA (Estimated Time of Arrival). Isa en Finn versieren chocolade kerstfiguurtjes met een soort suikerverf. Het is niet alleen de boter die hier smelt, maar ook de chocolade. Ik heb vanochtend de vislijn uitgegooid, maar ze willen niet bijten. Behalve uien en knoflook is het einde van de verse groente in zicht. Dan maar kipstoverij uit blik. Het ziet er verrassend uit, maar samen met
rijst en boontjes met sajoer (met dank aan de Duende) smaakt het heerlijk.
Isa en Finn spelen met de lego, nu de Tyche rustig loopt, kan dat ook gemakkelijker. De stemming is wat minder aan boord. Het is warm en ieders geduld is eerder op. Isa en Finn hebben snel een ruzietje om niets, we worden er allemaal moe van. We gijpen, alle zeilen over stuurboord en we knijpen de mijlen eruit. Als de wachten beginnen, spreken we af dat als de gemiddelde sneheid onder de 3 kt komt, we de onderwaterspinaker (motor) gaan aanzetten. De wind heeft het vast gehoord, want we blijven hangen
op 3,5 tot 4 kt. Het is een heldere nacht met een schitterende sterrenhemel. Het is halve maan en die schijnt een beetje bij.

20 dec 2008
9.30 UTC: nog 816 mijl te gaan. De zonsopgang was prachtig. Het is erg vochtig en klam buiten. We proberen met de halfwinder en grootzeil met een ruime koers nog wat mijlen te maken. 12.30 UTC, we zijn het zat en hebben de motor aangezet om uit de windstilte te varen. De klok moet een uur worden teruggezet, een lange middag. Het is een lome oceaan met afen toe een rustige lange golf. Perfect moment om er een feestje van te maken en pannenkoeken te bakken.

Zita


17 reacties | plaats reactie
17 december 2008, 01:01 CET

Lief dagboek

9 dec 2008
Voorzien van een warme maaltijd zijn we 8 december om 14.20 vertrokkken, direct achter de Mi Dushi aan. Isa stond op het voordek met dikke tranen te zwaaien naar Silke van de Laaxum, die ons een zetje hebben gegeven. Na een goede kickoff door de venturi tussen de eilanden, hebben we de eerste 2 dagen weinig wind gehad. Gevaren met de blister,later omgezet tot halfwinder. Comfortabel, goed om in te slingeren zonder zeeziekte, maar niet goed voor de verwachte aankomsttijd. We kunnen niet de motor aanzetten,
omdat we zuinig moeten zijn voor mogelijke echte windstiltes,die we gelukkig nog niet hebben gehad. Sinds gisteren is de wind aangetrokkken tot hoe een passaatwind hoort te zijn denk ik. De mijlen vliegen nu voorbij, we hebben zelfs net een rif in grootzeil gezet en de genua een stuk ingerold. Om 20.00 uur lokale tijd begint Robin met de eerste wacht, daarna wisselen we elke 3 uur. We kijken elk kwartier of er andere scheepvaart is.

11 dec 2008
8.37 UTC: nog 1802 mijlen te gaan. Isa had een dipje vandaag, ze had een een beetje heimwee naar huis. Moeite om haar draai te vinden en zichzelf te vermaken. We gaan kijken of we vanaf morgen meer structuur in de dag kunnen brengen. Vandaag konden ze ook pas voor het eerst 's middags een DVD kijken ivm de energie. Als het te weinig heeft gewaaid, doet de windmolen niets of te weinig en zijn de accu's niet voldoende opgeladen.
Terwijl Robin vanmorgen nog lag te slapen, heb ik een dorade gevangen. Prima hanteerbaar maatje en Isa stond klaar met de alcohol (voor verdoven van de vis) en Finn met de pan (eventueel voor de finale klap). Maar de vis was goed verdoofd en ik kon haar zo achter de kieuwen doorsnijden. Erg trots later de vis getoond aan Robin en hij heeft me geleerd hoe zo'n dorade te fileren. we hebben we er vanmiddag heerijk van gegeten met rijst, paprika en gebakken courgette. Morgen wil Finn mij helpen om de
vis lijn binnen te draaien. Hij heeft van Sint een hengeltje gekregen...helemaal in zijn element en in Mindelo viste hij de ene na de andere vis uit het water. Nu nog van het haakje af leren halen. Isa heeft een mooie tijd met Silke van de Laaxum gehad. Deze heeft ons intussen al voorbij gevaren, niet zichtbaar maar we hebben wel marifooncontact gehad, ook de meisjes hebben met elkaar gekletst. Verder hebben we elke dag om 10.00 uur en 17.00 uur UTC radiocontact met het Nederlandse netje.

12 dec 2008
12.30 UTC: nog 1664 mijlen te gaan. Het ziet er naar uit dat dorade ons menu wordt de komende weken, want vanochtend ving ik er nog een, een stukje groter. Finn hielp een stuk met binnen halen van de lijn, maar toen hij de vis in het zicht kreeg, mocht ik de lijn verder binnen halen. Isa stond weer klaar met de alcohol. De haak was in het oog van de vis gekomen en eraf gegaan. De vis bleef toch spartelen, maar met wat alcohol in de kieuwen, kon ik de ruggegraat doorsnijden. Met de lijkjes van vliegende
vissen in het gangboord en met al die bloedspetters van de dorade, leek het wel een slachthuis. Spatzeiltjes heten niet voor niets spatzeiltjes. Om het verhaal compleet luguber te maken, vond ik later het ontbrekende oog van de dorade in het gangboord.

We moesten een 2e rif in het grootzeil zetten. We hebben nu echt de passaatwind te pakken met bijbehorende golven. De kindjes vermaken zich over het algemeen prima, al heeft hun daginvulling een hoog Nintendo en DVD gehalte. Ze zouden er ook wel al willen zijn en wij eigenlijk ook wel. Finn vroeg of het een dagtochtje werd. Hmm, nee niet echt, we rekenen op 3 weken met een afstand van 2000 mijl. Nu dus nog niet eens halverwege.
Isa en Finn hebben geholpen met brood bakken, dat nu heerlijk ruikt. De vis gefilleerd en gemarineerd met olie, peper, zout, honing, dille en mosterd. s Middags hebben we warm gegeten met rijst en paprika van gisteren. Met deze golven is elke activiteit echt een kunst op zich, vooral de afwas is een killer. We hebben zo'n 24 knopen wind en de verwachting is dat we dit nog zo'n 2 dagen zullen hebben. We hebben net geborreld, het brood was heerlijk met kokosbrood en een worstje erbij. Nog een luisterCDtje
en dan gaan we weer wat rust in de tent brengen...
Uiteindelijk het grootzeil weggehaald en verder gegaan met de gereefde en uitgeboomde genua.

13 dec 2008
9.40 UTC: nog 1572 mijlen te gaan. Door de zeegang geen zin om vis te vangen of te eten, geen lijn uitgegooid. De zee is nog steeds erg hobbelig, minimaal windkracht 7. De golven zijn zo hoog dat ik mij klein en nietig voel. Het is meer een kwestie van doorstaan, uitzitten en heelhouden. Mijlen maken en ETA zijn verschoven naar 2e plan. We klikken de lifelines al aan, voordat we de kuip in stappen om te kijken of er verder nog scheepvaart is. Isa heeft overgegeven, gelukkig knapte ze daarna snel
op. Via het radionetje horen we dat in Nederland de kerstmarkt is begonnen, dat de Volvo Ocean Race traject van India naar Singapore is gestart en dat het met een oostenwind -5 is in NL. Menu praktisch en lekker: pita kaas. Robin ziet 's nachts een schip dat oostelijk ging.

14 dec 2008
9.54 UTC: nog 1474 mijlen te gaan. Zonnig weer met een prachtige regenboog, die direct wordt nagetekend door Isa en Finn. Met het inhalen van de genua, heb ik te hard getrokken aan de Furlex. Met deze golven kost het Robin bijna een uur en zijn knieen om dit weer goed te krijgen. De genua bomen we uit over bakboord, waardoor we beter op ons doel afgaan. Zuster Zita verpleegt de knieen, waar de vellen aanhangen. Weer brood gebakken, nasi met een gebakken eitje gemaakt en de afwas gedaan. Isa en Finn
vonden het ook heerlijk.

15 dec 2008
9.13 UTC: nog 1377 mijlen te gaan. De zee is iets rustiger, het grootzeil met rif 2 gehesen. Meer genua uitgerold en melkmeisje gaan varen. We gaan een stuk sneller en liggen een stuk stabieler, niet meer dat vreselijke gerol. Direct gebruik van gemaakt door met Isa en Finn een kerstboom te maken van de cornflakesdoos. Papiergevouwen trappetjes en kettingen geregen van stukjes drinkrietjes als slingers in de boom. Isa en Finn kibbelen over wie de piek mag maken. Ze maken samen een kalender, zodat
Finn elke dag een rondje kan doorstrepen tot zijn verjaardag.
's Middags krijgen we een regenbuitje over ons heen, waar we van gebruik maken om in de kuip te douchen. De bui geeft niet zoveel water als gehoopt, maar met de spuit en een pannetje water krijg ik ook de shampoo uitgespoeld. Heerlijk om na een week weer te douchen, Robin heeft zich zelfs geschoren.

's Avonds restje nasi gegeten en voor Robin tortilla met chili con carne. 's Avonds toch weer rif 2 moeten zetten, zelfs dan hebben zelfs nog uitschieters van 9 knopen, surfend op de golven. Ons record is intussen 11,2!


10 reacties | plaats reactie
08 december 2008, 11:21 CET

Vertrekken

Positie: Mindelo, Kaap verdische eilanden
16:53:10N
24:59:28W

Vertrekken is een gek iets. We zijn natuurlijk 5 maanden geleden vertrokken uit Nederland. Bij vertrek hoort afscheid nemen en vooruit kijken. Bij het aankomen in de haven begint voor mij onmiddelijk het vooruit kijken naar de volgende stop.

Deze keer was het heel bijzonder. We hebben een hele fijne reis van Gomera naar Mindelo op de Kaap Verdische eilanden gedaan. De Tyche is in Afrika! Hier troffen we weer alle schepen van de vloot. We hebben een hele goede en leuke tijd hier gehad met de Laaxum en andere schepen.

Toch zit er de hele tijd in je achterhoofd dat de volgende tocht 2000 mijl is en dus veel te lang duurt voor een betrouwbaar weerbericht. Ik had een stuk geschreven voor de website, aansprekend, vol humor, zoals je dat van mij kent :-)). over onze motorpech onderweg naar hier en de knutsel Macgyver oplossing, de hulp van Bert enzovoort. Toen we hier aankwamen was het allemaal passé,oud nieuws: de volgende tocht wacht.

Vandaag is het zover, dadelijk vertrekken wij naar Barbados. De Kaat ligt een dag voor, Mi Dushi vertrekt ook vandaag en de Laaxum komt morgen. De boot is meer dan vol, de Sint heeft nog een goede bijdrage geleverd en we hebben zelfs weer hagelslag! Aan de overkant wacht de inhoud van de Holland Heimwee Hulpdoos, die mogen we dan eindelijk open maken.

We zullen proberen om de posities op onze route pagina bij te werken tijdens de reis. Wie weet krijgen jullie zelfs weleen nieuw berichtje.

Robin


8 reacties | plaats reactie

Archief

september 2007
oktober 2007
november 2007
december 2007
januari 2008
februari 2008
maart 2008
april 2008
mei 2008
juni 2008
juli 2008
augustus 2008
september 2008
oktober 2008
november 2008
december 2008
januari 2009
februari 2009
maart 2009
april 2009
mei 2009
juni 2009
juli 2009