Nieuws

11 december 2007, 22:44 CET

Wendy in Bob-de-Bouwer land

Het duurt even voordat ik mijn weg weer op de Tyche kan vinden. Het uitzoeken van verfmaterialen, schuurpapier en apparaten helpt mij de verschillende klussen in mijn hoofd te ordenen. Ik ga voortvarend aan de slag, gewapend met de wasbenzine, de schuurmachine en voor de kleine listige plekjes de Ferm (soort Dremel, maar dan van de Aldi). Mannen spreken deze klussende vrouw bemoedigend toe of het allemaal wel lukt, zo alleen. Ik leg uit dat we twee jonge kinderen hebben en dat we morgen van taken ruilen. Verbazing alom: 'Dus je man is nu bij de kinderen?'

Terwijl ik mij trots zit te verkneukelen dat ik hier de enige vrouw ben tussen de Bob de Bouwers, houd ik de nog draaiende Ferm opzij. Met mijn hoofd onder de handgrepen check ik zorgvuldig, of echt alle verweerde plekjes zijn weggeschuurd. Het apparaat vliegt als een mixer enthousiast in mijn haren. Door de adrenalinestoot trek ik snel de stekker er alsnog uit. Mijn gevoel van triomf schrompelt ineen. Beschaamd kijk ik om me heen, het lijkt erop dat niemand mijn gepruts heeft gezien.

Mijn haar zit helemaal vast. Even vrees ik de schaar erin te moeten zetten en dat ik met een kortgeknipt koppie het strijdtoneel moet verlaten. Nergens kan ik echter een schaar vinden. Gelukkig maar, want uiteindelijk lukt het mij aardig om mijn haar terug uit het apparaat te draaien en te trekken. Na de lunch klus ik stoer verder. Met mijn haren in een knot, alsof er niets gebeurd is.

Wendy


4 reacties | plaats reactie

Archief

september 2007
oktober 2007
november 2007
december 2007
januari 2008
februari 2008
maart 2008
april 2008
mei 2008
juni 2008
juli 2008
augustus 2008
september 2008
oktober 2008
november 2008
december 2008
januari 2009
februari 2009
maart 2009
april 2009
mei 2009
juni 2009
juli 2009