Nieuws

21 januari 2008, 20:37 CET

Het onvermijdelijke klussen

Vele uren worden geïnvesteerd in het gereed maken van de boot. Nu Isa en Finn beiden naar school gaan, zijn we naast het weekend ook doordeweeks vaak te vinden in de werf. Het huishouden raakt in het slop, Robin eindelijk de man die zondags het vlees snijdt. Familie en vrienden helpen ons door iets leuks met de kinderen te ondernemen of door zelf mee te klussen. Wat we allemaal niet doen om een jaar bij elkaar te kunnen zijn.

Het is een bijzonder vriendelijke en sociale cultuur bij werf De Haas. Jos en Roel helpen ons goed op weg waar zij zelf in alle bescheidenheid expert in zijn. Iedereen is er welkom om materialen te gebruiken en Roel tovert voor ons een oud bierfust in een ankerkluis.

Een vast clubje beste stuurlui komt naar dit activiteitencentrum om aan hun boot te klussen, de motivatie wordt hoog gehouden door de vele pauzes. De dag begint met koffie. Na een uurtje wordt met een harde kreet de volgende ronde troost aangekondigd. Soms met megafoon, deze heeft Jos echt niet nodig. De Tyche staat vlakbij de werkplaats; ik ben al een paar keer zo geschrokken van zo'n schreeuw dat ik bijna van de boot afkukelde.

Robin is niet echt fan van dit soort gezellige bijeenkomsten. Na een paar keer een bak thee, weet ik deels wel weer waarom. Nu steeds meer bekend wordt waarom ik met de schuurmachine zo'n constante herrie maak, komen daar ook de nodige vragen. De kampen zijn meestal verdeeld in de categorieën van never-nooit-niet, twijfels, bewondering en waarom-zij-wel. Wat men ook van dit plan vindt, het brengt mensen altijd in beroering.

Gelukkig hebben we Tom en Marianne ontmoet. Deze aardige zuiderburen delen met ons hun zeilervaringen van Europa naar de Carieb. In deze gesprekken geen angsten en twijfels die ik bij hen hoef weg te nemen. Integendeel, ik kan mijn eigen onzekerheden kwijt en laat me graag nogmaals vertellen hoe uitermate geschikt de Tyche is voor deze tocht.

Zita


3 reacties | plaats reactie
02 januari 2008, 18:39 CET

Het klokje

Wij willen juli 2008 op pad, maximaal 1 schooljaar. Isa & Finn hebben voor ons een goede leeftijd en het past met andere meerjaren plannen. Tik tak. Andere vertrekkers willen juist nu er nog geen kinderen zijn. Tik tak. Als er geen kinderen zijn, klus je sneller. Tik tak. Als je niet snel genoeg klust, zijn er kinderen! Tak.

Net voor de kerst een afspraak met de Vida Vagabunda. Ook een Breewijd 31 met wilde vertrekplannen. Maarten en Marsha maken zich op voor een reis rond de wereld. Minimaal drie jaar, misschien dat ze onderweg wel ergens blijven plakken. Het schip gestraald, nieuwe ramen en alles opnieuw gelakt. Geen spatje roest te zien, het lijkt wel nieuw! Ze wonen er op in de Groningse haven, wachtend op het juiste zeilseizoen.

Tijdens deze ontmoeting wisselen we informatie uit over keuzes voor ankerlier, zonnepanelen en communicatiemiddelen. Het waarom van vertrek, verwachtingen van de reis en de verschillende reacties uit de omgeving. Ondanks verschillen veel herkenning.

De eenvoudige manier van leven trekt me, maar deze fase is voor ons duidelijk nog een paar bruggen te ver. Buiten dat de Tyche werkplaats als status heeft, is er daarnaast een uitgebreid doelijstje. Als een goede vriend vraagt wat we van dit bezoek hebben opgestoken, is het niet een of ander technisch foefje. Het zien van de Vida Vagabunda geeft mij vooral een opgejaagd gevoel. We moeten wel een beetje voortmaken om een jaar te kunnen onthaasten, de klokjes tikken. Geen enkele illussie dat wij hoeven te wachten op ons vertrek.

Robin & Zita


7 reacties | plaats reactie

Archief

september 2007
oktober 2007
november 2007
december 2007
januari 2008
februari 2008
maart 2008
april 2008
mei 2008
juni 2008
juli 2008
augustus 2008
september 2008
oktober 2008
november 2008
december 2008
januari 2009
februari 2009
maart 2009
april 2009
mei 2009
juni 2009
juli 2009