Nieuws

28 mei 2009, 03:24 CET

The Sunshine State

Positie: Beaufort, South Carolina, USA
32:25:45N
80:40:40W

Vol goede zin om mijlen te maken vertrekken we vanuit Palm Beach. Er staat een lekker zeewindje, maar door het warme weer van de afgelopen dagen ontstaan er flinke onweersbuien. Dikke flitsdraden verlichten de steeds donker wordende hemel, voor ons uit zit er een klein bootje middenin. Met onze koers dwars door deze donderreus, voelen we ons steeds minder op ons gemak. Gelukkig hebben we een alternatief en een paar uur later stromen we met 8 knopen Fort Pierce Inlet in.

Met genua en motor gaan we de volgende dag verder via de Intracoastal Waterway en na een paar dagen komen we aan in Titusville. Vanuit daar maken we schoolreisjes naar Kennedy SpaceCenter en Seaworld. Met een dagje rust, water en diesel tanken zijn we klaar om morgen weer verder te gaan. 's Avonds trekt de wind aan en we krijgen onweersbuien en storm over ons heen. We houden het anker goed in de gaten. Op internet wordt er zelfs een waarschuwing voor een tornado uitgegeven, die later weer wordt ingetrokken. Als de wind later wat afneemt, kunnen we weer rustig gaan slapen. Isa en Finn merken er niets van, ze slapen door alles heen.

Met de regen is het nog niet gedaan. Onweer en regenbuien blijven op ons afkomen. Af en toe wordt ons een moment gegund om alle natte kleding op te hangen, al is het natuurlijk wel de goden verzoeken als je dat dan ook echt doet. Wachten op beter weer is voorlopig nog geen optie, we varen dus maar door. Niets geen bikini of korte broek, maar zeilpakken en laarzen. In Daytona zijn de rivieren buiten de oevers getreden. De straten staan blank, steigers aan tuinen zijn kapot gegaan. De mensen hier hebben dit ook nog nooit zo erg meegemaakt. Er is dan ook een halve meter water in 4 dagen gevallen and still counting.

Het tij lijkt helemaal van slag. Eigenlijk is het continu hoog water, het is niet goed in te schatten wanneer het water opkomend of afgaand is, schepen geven aan elkaar door wanneer zij een getijverandering kunnen verwachten. In een doorweekt St. Augustine schuilen we onder een afdakje en bestuderen we met Isa en Finn hoe de putten overstromen. 's Middags knapt het op en de volgende dag kunnen we goed zien waar we zijn. In Florida, the Sunshine State!

Zita


9 reacties | plaats reactie
21 mei 2009, 15:48 CET

Welcome to America

Positie: New Smyrna Beach, Florida, USA
29:02:53N
80:54:31W

Het is maar goed dat wij na de Exuma's nog even in Nassau zijn gestopt, anders hadden we echt een cultuurshock gehad. Het is toch al wat, op zaterdag West Palm Beach invaren met nog een miljoen andere bootjes. Nou ja, bootjes. De meeste hadden zo'n enorme tuna-tower erop staan en een kruissnelheid van 30 knopen. Isa en Finn zijn gewend naar de schepen die we tegenkomen vrolijk te zwaaien. Overal op onze reis groette men vervolgens vriendelijk terug. Hier zijn de andere schepen vast ook ergens druk mee want het zwaaien is over.

Klassieke vooroordelen worden gelukkig heerlijk bevestigd. Voor 24 dollar (€18,=) is de benzinetank weer helemaal vol, in grote, foute motorboten horen hele dikke mannen met te weinig kleding en veel jongere slanke meisjes met nog veel minder kleding. Hij hangt vol aan het gaspedaal en zij zit op het achterdek bij te tinten in de visstoel. Natuurlijk denken we bij Amerika aan pick-ups, overbodige religie en veel nationalisme, en dat is ook allemaal waar. De laatste categorie is voor Nederlanders er toch een van de plaatsvervangende schaamte. Ik had al een beetje jeuk van al die vlaggen aan iedere lantaarnpaal. We hadden onze portie True American Heroes© al gehad op Kennedy Space Center: The bravest journey ever undertaken by man.

Het hoogtepunt kwam echter in de must-do SeaWorld. Bij de start van de fantastische Shamu-de-orca show worden reclame filmpjes vertoond. In een van die spots vraagt Anheuser-Busch (de lokale Heineken) een moment van aandacht voor Our American Heroes Abroad. De vechtjassen in het buitenland dus. Het stadion applaudisseert! Vervolgens neemt een van de vissentrainers het woord en vraagt doodleuk -zonder een spier te vertrekken- of alle soldaten en veteranen even willen gaan staan. Ik hoop maar dat ze dat nog kunnen. De 'helden' gaan full screen in beeld en het publiek gaat uit z'n dak. Namens de bierboer: bedankt!

Vergis je niet: wij vinden het leuk hier. De natuur is prachtig: visarenden, gieren, dolfijnen, flamingo's, ibissen, witte reigers, alligators, adelaars, pelikanen en zeekoeien. Bovendien zijn we dol op mensen die dingen anders doen. Wij zijn nu op weg naar de broedplaats van de hogere cultuur, Daytona Beach. Ik verheug me nu al!

Robin


1 reacties | plaats reactie
11 mei 2009, 04:55 CET

It's better in the Bahama's

Positie: West Palm Beach, Florida, USA
26:50:14N
80:03:12W

Na 3 maanden te hebben rondgedobberd in de Carieb, zijn wij nu in de Bahama's. De Caribische eilanden zijn prachtig, met als duidelijke uitschieters Dominica en Grenada. Maar een paradijs is geen paradijs als je het moet delen met heel veel andere schepen. Al dat toerisme geeft natuurlijk dezelfde uitwassen als elders. Het kan geen toeval zijn dat wij vanaf St Maarten vrijwel in 1 keer doorgezeild zijn naar Turks & Caicos. We hebben alleen een 2 nachten tussenstop gemaakt op de BVI's. Alles wat wij verfoeiden aan de Carieb was in ruime mate aanwezig op deze eilanden.

Op South Caicos kom je weer in het ware paradijs. De volgende stop, Provo,is een dissonant maar dan gaat het los. Via Conception Island zijn wij nu in de Exuma's. Het kost geen enkele moeite om hier alle aardse beslommeringen te vergeten. De mensen zijn zo vriendelijk, het maanlicht is voldoende om de bodem van de ankerplaats te zien, fantastisch snorkelen, heerlijk zeilen, geen drukte, witter dan witte stranden, turquoise zee. Het zeilgebied lijkt op de Wadden met veel stroom, een beetje getij, veel ondieptes maar dan groter, warmer, helder en lekker weer.

We varen samen met de Laaxum en vinden zo onze weg naar Nassau en Florida en het echte leven weer terug. De klokt tikt, Isa doet de laatste lessen, de boot terug is geboekt. Vliegtickets in de pocket, afspraken in Nederland worden gemaakt. Binnen 3 maanden zijn we terug in een land waar kamervragen worden gesteld over het niet mogen ontslaan van homoseksuele docenten. Soms lijken 3 maanden heel kort.

Robin


16 reacties | plaats reactie

Archief

september 2007
oktober 2007
november 2007
december 2007
januari 2008
februari 2008
maart 2008
april 2008
mei 2008
juni 2008
juli 2008
augustus 2008
september 2008
oktober 2008
november 2008
december 2008
januari 2009
februari 2009
maart 2009
april 2009
mei 2009
juni 2009
juli 2009